Сэтгэлийн ганганаа

                                                                       Хамаг бүхэн сэрүүн байхад 

 Хөршийн цонх гэрэлтэй байхад

 Хөгжим  дээр  хангинаж байхад 

 Хөлчүү эр орилж явахад

 Хөөе чи унтаарай гэх юм

 Ээж аяга угааж зогсоход

 Эгч ном уншиж суухад

 Эмээ эрхээ эргүүлж хэвтэхэд

 Эрт унтаарай хүү минь гэх юм

 Хамаг бүхэн сэрүүн байхад

 Харин намайг л  унтуулах  гэх юм

 Дайснаа дарсан баатар болох гэдэг юм

 Дандаа л эрт унт гэх юм

 Өглөө намайг сэрээх гэдэг

 Үнээ саахаас ч хэцүү гэх юм

 Үүрэглэсэн намайг сэрээх гэдэг

 Үүрч явахаас ч хүнд гэлц...

                                             Халуун бороо 

Хаврын бороог 

Халуун гэнэ

Үндэстэй бүхнийг

Үржүүлдэг гэнэ 

Хаврын бороо

Халуун юм гэж үү

Ээх нар шиг

Илчтэй юм гэж үү

Оньсого адил

Бодол сорьсон

Томчуудын яриа

Тун сонин шүү
                                                                    Н Одонхүү

...

                                                        Бодол 

  Нарантай би 

  Уралдан уралдан

  Найзаасаа би

  Түрүүлнэ түрүүлнэ

  Наран минь

  Гоморхоно гоморхоно

  Надад ч бас гомдоно

  Тэгэхээр би

  Хүлээнэ хүлээнэ

  Тэмцээнд хоёулаа

  Түрүүлнэ ,баярлана

                                        Болжмор 

   Үүрийн гэгээнээр

   Шулганаж босдог

   Өдөржин хажуугаар

   Бондгонож өнждөг 

   Өөдөсхөн болжмор

   Өхөөрдөм шувуу

   Хүүхэд бидний

   Хүндтэй шувуу

                                       Н Одонхүү

                                                                                Ээж

Ээжийг ирээгүй байхад

Эль хуль байдаг манайх

Эрт ирсэн ч аав маань

Энд тэнд зогсож холхидог

Унтаа ах муур шиг цагираглаж

Уйланхай эгч ном шагайж сууна

Гал тогоо чив чимээгүй

Гарсан орсонч дув дуугай

Усны дусал дуслах нь хүртэл

Уйтгарыг улам нэмэгдүүлдэг юм

Хөлийн чимээ өгсөх андашгүй

Хөөр баяр зэрэгцэх барагдашгүй

Цагираглаж хэвтсэн ах хэдийн

Цамцаа өмсөөд үүд рүү гүйнэ

Цаанаа л нэг эгч баяртай

Жингэнсэн ая амандаа аялна

Холхиж ядсан аав

Хойморт очоод тухалн...

                                                 Халбаган навч 

   Амгалан улиас мөчрөө гөвж

   Амны халбага модноос унана

   Шажигнасан жижиг халбаганууд

   Шалаар биш газраар хөглөрнө

   Гудамжаар хийссэн  тэдийг

   Гурван өвөө шүүрдэв

   Хашаанд оруулсан халбагыг

   Хар ямаа хивэв

   Навчис навчис надад

   Нарийхан иштэй халбага харагддаг

   Халбагаар бид иддэг байтал

   Харин ямаа  түүнийг идэх юм

                            Хүүхдийн зохиолч Ж Жаргалсайхан
...

                                          Бүжигчин салхи 

   Эрчилсэн тоос

   Гэв гэнэт бослоо 

   Эргэсэн салхи

   Гэрийн гадуур өнгөрлөө

   Тойрон эргэсээр

   Толгод даван одлоо

   Исгэрэх салхи 

   Ингэж бүжиглэдэг байх нээ

                                                   Н Одонхүү

                                 Одод

  Шөнийн тэнгэрт 

  Одод гялалзана

  Ширтээд суумаар

  Надад санагдана

  Том бага

  Хэмжээтэй одод

  Тод бүдэг

  Гэрэлтэй одод

  Найз биднийг

  Нааш ир гэж

  Алс тэртээгээс

  Анивчин дуудна

  Шөнийн тэнгэрийн

  Шигтгээ гоёл 

  Бүх оддыг

  Ажих дуртай би

  Бүслүүргүй сансарт

  Аялах хүсэлтэй би

                                                      Н Одонхүү
...

       Үүл

Уулын оройд 

Үүл буужээ

Эцэж ядраад

Энд хонов уу

Өглөө нарнаар

Өөдөө хөөрлөө

Амарч хоноод

Аяндаа гарав уу

Аадрын үүл

Амардаг байх

Уулын оройд

Унтдаг байх

                                        Н Одонхүү

Зургаан сар 

Алсын ууланд 

Хөхөө донгодно

Алаг цэцгэнд

Эрвээхэй эргэлдэн

Зуны эхэн

Зургаан сар

Хүүхдийн баяртай

Хөтөлцөн ирлээ

 хүүхдийн зохиолч      Н  Одонхүү